Library of Municipality Deryneia

Τα ερείπια / Σκότ Σμίθ ; μετάφραση Γιώργος Καλαμαντής.

By: Smith, Scott, 1965- [Author]Contributor(s): Καλαμάντης, Γιώργος [Translator]Material type: TextTextSeries: Ξένη λογοτεχνίαPublication details: Αθήνα: Λιβάνης, 2007. Description: 509 σ. ; 21 εκISBN: 9601416269Subject(s): Αμερικάνικη λογοτεχνία | ΜυθιστόρημαSummary: Περίληψη: Δύο νεαρά ζευγάρια Αμερικανών, ο Τζεφ και η Έιμι, ο Έρικ και η Στέισι, γεμάτοι όνειρα για τις μελλοντικές σπουδές τους στο πανεπιστήμιο, απολαμβάνουν τις χαλαρές διακοπές τους στο Μεξικό. Εκεί γνωρίζουν μια παρέα Ελλήνων και ένα συνομήλικό τους Γερμανό, τον Ματίας. Διψώντας για λίγη περιπέτεια, αποφασίζουν να συνοδεύσουν τον Ματίας σε μια αρχαιολογική ανασκαφή στην άγρια ενδοχώρα όπου βρίσκεται ο αδερφός του, ο Χάινριχ. Ο ένας από τους Έλληνες τους ακολουθεί. Αυτό που ξεκινά σαν μια διασκεδαστική ημερήσια εκδρομή στα ερείπια των Μάγια καταλήγει στη δραματική πορεία σε έναν κόσμο ανείπωτα τρομακτικό, όπου όλα όσα ήξεραν για τους εαυτούς τους και τη φύση ανατρέπονται αμετάκλητα. Στο βιβλίο Τα Ερείπια ο Σκοτ Σμιθ καταδύεται πάλι στο Κακό και παρουσιάζει ένα από τα πιο απόκοσμα και συγκλονιστικά θρίλερ της δεκαετίας που διανύουμε. «Η Έιμι κοίταζε τον Τζεφ που εξέταζε το χάρτη και μπορούσε να μαντέψει τι σκεφτόταν. Δεν είχε σχέση με τον Ματίας ή τον αδερφό του. Σκεφτόταν τη ζούγκλα, τα ερείπια εκεί και πώς θα ήταν να τα εξερευνήσει. Είχαν μιλήσει αόριστα γι' αυτό, όταν πρωτοήρθαν: πώς θα νοίκιαζαν αυτοκίνητο, θα έπαιρναν έναν ντόπιο ξεναγό και θα έβλεπαν ό,τι αξιοθέατο υπήρχε. Όμως η ζέστη ήταν υπερβολική· η ιδέα της κουραστικής πεζοπορίας στη ζούγκλα για να φωτογραφίσουν τεράστια λουλούδια ή σαύρες ή γκρεμισμένα πέτρινα τείχη φαινόταν όλο και λιγότερο ελκυστική όσο τη συζητούσαν. Οπότε έμειναν στην παραλία. Όμως τώρα; Το πρωινό ήταν παραπλανητικά δροσερό χάρη στην αύρα που ερχόταν από τη θάλασσα. Ήξερε ότι μάλλον ήταν δύσκολο για τον Τζεφ να θυμηθεί πόσο υγρή θα γινόταν τελικά η μέρα. Όμως ήταν εύκολο να μαντέψει ότι ο Τζεφ σκεφτόταν: Γιατί όχι; Θα χει πλάκα. Έπεφταν σε χαύνωση με τόσο ήλιο, φαγητό και ποτό. Λίγη περιπέτεια ίσως να τους ξυπνούσε».
Tags from this library: No tags from this library for this title. Log in to add tags.
Star ratings
    Average rating: 0.0 (0 votes)
Holdings
Item type Current library Call number Status Date due Barcode
Books Books Δημοτική Βιβλιοθήκη Δερύνειας
F SMI (Browse shelf(Opens below)) Available 009725

Τίτλος πρωτοτύπου: The ruins

Περίληψη: Δύο νεαρά ζευγάρια Αμερικανών, ο Τζεφ και η Έιμι, ο Έρικ και η Στέισι, γεμάτοι όνειρα για τις μελλοντικές σπουδές τους στο πανεπιστήμιο, απολαμβάνουν τις χαλαρές διακοπές τους στο Μεξικό. Εκεί γνωρίζουν μια παρέα Ελλήνων και ένα συνομήλικό τους Γερμανό, τον Ματίας. Διψώντας για λίγη περιπέτεια, αποφασίζουν να συνοδεύσουν τον Ματίας σε μια αρχαιολογική ανασκαφή στην άγρια ενδοχώρα όπου βρίσκεται ο αδερφός του, ο Χάινριχ. Ο ένας από τους Έλληνες τους ακολουθεί. Αυτό που ξεκινά σαν μια διασκεδαστική ημερήσια εκδρομή στα ερείπια των Μάγια καταλήγει στη δραματική πορεία σε έναν κόσμο ανείπωτα τρομακτικό, όπου όλα όσα ήξεραν για τους εαυτούς τους και τη φύση ανατρέπονται αμετάκλητα. Στο βιβλίο Τα Ερείπια ο Σκοτ Σμιθ καταδύεται πάλι στο Κακό και παρουσιάζει ένα από τα πιο απόκοσμα και συγκλονιστικά θρίλερ της δεκαετίας που διανύουμε. «Η Έιμι κοίταζε τον Τζεφ που εξέταζε το χάρτη και μπορούσε να μαντέψει τι σκεφτόταν. Δεν είχε σχέση με τον Ματίας ή τον αδερφό του. Σκεφτόταν τη ζούγκλα, τα ερείπια εκεί και πώς θα ήταν να τα εξερευνήσει. Είχαν μιλήσει αόριστα γι' αυτό, όταν πρωτοήρθαν: πώς θα νοίκιαζαν αυτοκίνητο, θα έπαιρναν έναν ντόπιο ξεναγό και θα έβλεπαν ό,τι αξιοθέατο υπήρχε. Όμως η ζέστη ήταν υπερβολική· η ιδέα της κουραστικής πεζοπορίας στη ζούγκλα για να φωτογραφίσουν τεράστια λουλούδια ή σαύρες ή γκρεμισμένα πέτρινα τείχη φαινόταν όλο και λιγότερο ελκυστική όσο τη συζητούσαν. Οπότε έμειναν στην παραλία. Όμως τώρα; Το πρωινό ήταν παραπλανητικά δροσερό χάρη στην αύρα που ερχόταν από τη θάλασσα. Ήξερε ότι μάλλον ήταν δύσκολο για τον Τζεφ να θυμηθεί πόσο υγρή θα γινόταν τελικά η μέρα. Όμως ήταν εύκολο να μαντέψει ότι ο Τζεφ σκεφτόταν: Γιατί όχι; Θα χει πλάκα. Έπεφταν σε χαύνωση με τόσο ήλιο, φαγητό και ποτό. Λίγη περιπέτεια ίσως να τους ξυπνούσε».