Library of Municipality Deryneia

Για μια μόνο φωνή / Σουζάννα Ταμάρο ; μετάφραση Έρη Κανδρή.

By: Tamaro, Susanna, 1957- [Author]Contributor(s): Κανδρή, Έρη [Translator]Material type: TextTextOriginal language: Italian Publication details: [Αθήνα]: Ωκεανίδα, [1996]. Edition: 2η έκδDescription: 210 σ. ; 21 εκISBN: 9604100076Other title: Per voce sola [Parallel title]Subject(s): Ιταλική λογοτεχνία | ΜυθιστόρημαSummary: Περίληψη: Ιστορίες παιδιών μοναχικών, δυστυχισμένων, κακοποιημένων. Ημερολόγια και διάλογοι πλασμάτων ευάλωτων, πληγωμένων απο την κτηνωδία του κόσμου. Διαγνώσεις και ιατρικές εκθέσεις για την αθεράπευτη αρρώστια της ζωής. Η Σουζάννα Ταμάρο, έγραψε τα πέντε διηγήματα του βιβλίου αυτού, με το αίσθημα και την ανάμνηση της δικής της παιδικής ηλικίας: πίστευε πως η ευφυία της, ήταν κάτω απο τον μέσο όρο κι αυτό την έκανε, να υποφέρει βαθιά. Υπερευαίσθητη, αμυνόταν, φυλακίζοντας τον εαυτό της μέσα στη σιωπή. Γι' αυτό και τα διηγήματά της, αποκλείουν τη διάσταση του οίκτου. Είναι σαν μια πηγαία φωνή διαμαρτυρίας, χαμηλότονη και συγκινητική -ή σαν παράπονο, θα μπορούσαμε να πούμε- απο τα πιο αδύναμα και έρημα πλάσματα τούτης της γης, που είναι, όπως και η ίδια η συγγραφέας, θύματα της γνωριμίας με τον πόνο. Η αφήγησή τους, απλή και συνάμα ποιητική, ζωντανή και συνταρακτική, δίνει σ' αυτό το βιβλίο μια ιδιαίτερη γοητεία
Tags from this library: No tags from this library for this title. Log in to add tags.
Star ratings
    Average rating: 0.0 (0 votes)
Holdings
Item type Current library Call number Status Date due Barcode
Books Books Δημοτική Βιβλιοθήκη Δερύνειας
F TAM (Browse shelf(Opens below)) Available 003673

Μετάφραση του: Per voce sola.

Περίληψη: Ιστορίες παιδιών μοναχικών, δυστυχισμένων, κακοποιημένων. Ημερολόγια και διάλογοι πλασμάτων ευάλωτων, πληγωμένων απο την κτηνωδία του κόσμου. Διαγνώσεις και ιατρικές εκθέσεις για την αθεράπευτη αρρώστια της ζωής. Η Σουζάννα Ταμάρο, έγραψε τα πέντε διηγήματα του βιβλίου αυτού, με το αίσθημα και την ανάμνηση της δικής της παιδικής ηλικίας: πίστευε πως η ευφυία της, ήταν κάτω απο τον μέσο όρο κι αυτό την έκανε, να υποφέρει βαθιά. Υπερευαίσθητη, αμυνόταν, φυλακίζοντας τον εαυτό της μέσα στη σιωπή. Γι' αυτό και τα διηγήματά της, αποκλείουν τη διάσταση του οίκτου. Είναι σαν μια πηγαία φωνή διαμαρτυρίας, χαμηλότονη και συγκινητική -ή σαν παράπονο, θα μπορούσαμε να πούμε- απο τα πιο αδύναμα και έρημα πλάσματα τούτης της γης, που είναι, όπως και η ίδια η συγγραφέας, θύματα της γνωριμίας με τον πόνο. Η αφήγησή τους, απλή και συνάμα ποιητική, ζωντανή και συνταρακτική, δίνει σ' αυτό το βιβλίο μια ιδιαίτερη γοητεία