Library of Municipality Deryneia

Δεσποινίς ετών 29... : και κάτι ψιλά / Θεοφανία Ανδρονίκου-Βασιλάκη ; επιμέλεια κειμένου Λύντη Γαλάτη,Γιάης Τσατσάρος ; τυπογραφική επιμέλεια Μαρία Παναγοπούλου.

By: Βασιλάκη-Ανδρονίκου, Θεοφανία [Author]Contributor(s): Γαλάτη, Λύντη [Editor] | Τσάτσαρος, Γιαννης [Editor] | ΠΕΤΕΡΣ, ΟΥΤΑ [Bookjacket designer] | Παναγοπούλου, Μαρία [Proofreader] | Μοντέρνοι Καιροί [Publisher]Material type: TextTextPublication details: Αθήνα: Μοντέρνοι Καιροί, 2009. Description: 333σ. ; 21εκISBN: 9606916397Subject(s): Ελληνική λογοτεχνία | ΜυθιστόρημαDDC classification: 889.3 Summary: Γιώτα : Ο Αντωνάκης! Είπαμε πως το σεξ μαζί του είναι όπως το σιδέρωμα? γίνεται κάθε Σάββατο και είναι αδύνατο να το γλιτώσω. Η μόνη μας συζήτηση είναι για λεφτά, για τα παιδιά και το μενού της ημέρας, ό,τι ακριβώς δηλαδή αναφέρω και στη μαμά Ανδρονίκη. Ευτυχώς δεν είμαι αναγκασμένη να κάνω και σεξ μαζί της κάθε Σάββατο. Σ' αυτό τουλάχιστον τη γλίτωσα! Τζένη : Η μητέρα ήθελε να με δει δικηγόρο, γιατρό, «διπλωμάτη, βρε αδελφέ, θα το αντέξω». Το πρώτο ελαφρύ εγκεφαλικό το έπαθε όταν αρνήθηκα να δώσω στο πανεπιστήμιο και αποφάσισα να γίνω αεροσυνοδός. Το δεύτερο, πιο βαρύ, το έπαθε όταν τα έφτιαξα μ' ένα χορευτή! Εγώ όμως το έπαθα όταν δεν κατάφερα να μπω σε αεροδρόμιο ούτε για να κουβαλάω βαλίτσες. Μυρτώ : Πρέπει να διαλέξω για ποιον θα πάω φυλακή? Για τον αναίσθητο γλοιώδη προϊστάμενό μου ή για την επί τρία συνεχή χρόνια ταλαιπωρία μου ονόματι «Νίκος»; Αν φτάσω στο σημείο να γίνω πανελλήνια είδηση και υπόδικος σε μια από τις εξαιρετικά, ομολογουμένως, ευάερες και ευήλιες φυλακές αυτής της χώρας, να το έχω ευχαριστηθεί τουλάχιστον. Ρούλης : Ο Γιαννάκης! Που να μη σώσει, πάλι εξαφανισμένος είναι! Τι θα κάνω πια η έρημη; Τρία χρόνια μαζί και ακόμη να παραδεχτεί ότι του αρέσουν οι άντρες. Όχι, του αρέσει η Κλόντια Σίφερ, αλλά επειδή μένει μακριά, βολεύεται μ' εμένα. Λίγο φιλότιμο να είχε, τώρα θα έψαχνα για νυφικό. Μια παρέα, τέσσερα γενέθλια, τέσσερις διαφορετικοί άνθρωποι. Λίγο πριν από τα τριάντα ανακαλύπτουν με τρόμο ότι τίποτε απ΄ότι ονειρεύτηκαν στα δεκαπέντε τους δεν έγινε πραγματικότητα και αποφασίζουν να κάνουν τη δική τους -ξεχωριστή για τον καθένα- επανάσταση, μια ανάσα πριν από την οριστική τους είσοδο στον εφιαλτικό κόσμο... των ενηλίκων.
Tags from this library: No tags from this library for this title. Log in to add tags.
Star ratings
    Average rating: 0.0 (0 votes)
Holdings
Item type Current library Call number Status Date due Barcode
Books Books Δημοτική Βιβλιοθήκη Δερύνειας
889.3 ΑΝΔ (Browse shelf(Opens below)) Available 011477

Γιώτα : Ο Αντωνάκης! Είπαμε πως το σεξ μαζί του είναι όπως το σιδέρωμα? γίνεται κάθε Σάββατο και είναι αδύνατο να το γλιτώσω. Η μόνη μας συζήτηση είναι για λεφτά, για τα παιδιά και το μενού της ημέρας, ό,τι ακριβώς δηλαδή αναφέρω και στη μαμά Ανδρονίκη. Ευτυχώς δεν είμαι αναγκασμένη να κάνω και σεξ μαζί της κάθε Σάββατο. Σ' αυτό τουλάχιστον τη γλίτωσα! Τζένη : Η μητέρα ήθελε να με δει δικηγόρο, γιατρό, «διπλωμάτη, βρε αδελφέ, θα το αντέξω». Το πρώτο ελαφρύ εγκεφαλικό το έπαθε όταν αρνήθηκα να δώσω στο πανεπιστήμιο και αποφάσισα να γίνω αεροσυνοδός. Το δεύτερο, πιο βαρύ, το έπαθε όταν τα έφτιαξα μ' ένα χορευτή! Εγώ όμως το έπαθα όταν δεν κατάφερα να μπω σε αεροδρόμιο ούτε για να κουβαλάω βαλίτσες. Μυρτώ : Πρέπει να διαλέξω για ποιον θα πάω φυλακή? Για τον αναίσθητο γλοιώδη προϊστάμενό μου ή για την επί τρία συνεχή χρόνια ταλαιπωρία μου ονόματι «Νίκος»; Αν φτάσω στο σημείο να γίνω πανελλήνια είδηση και υπόδικος σε μια από τις εξαιρετικά, ομολογουμένως, ευάερες και ευήλιες φυλακές αυτής της χώρας, να το έχω ευχαριστηθεί τουλάχιστον. Ρούλης : Ο Γιαννάκης! Που να μη σώσει, πάλι εξαφανισμένος είναι! Τι θα κάνω πια η έρημη; Τρία χρόνια μαζί και ακόμη να παραδεχτεί ότι του αρέσουν οι άντρες. Όχι, του αρέσει η Κλόντια Σίφερ, αλλά επειδή μένει μακριά, βολεύεται μ' εμένα. Λίγο φιλότιμο να είχε, τώρα θα έψαχνα για νυφικό. Μια παρέα, τέσσερα γενέθλια, τέσσερις διαφορετικοί άνθρωποι. Λίγο πριν από τα τριάντα ανακαλύπτουν με τρόμο ότι τίποτε απ΄ότι ονειρεύτηκαν στα δεκαπέντε τους δεν έγινε πραγματικότητα και αποφασίζουν να κάνουν τη δική τους -ξεχωριστή για τον καθένα- επανάσταση, μια ανάσα πριν από την οριστική τους είσοδο στον εφιαλτικό κόσμο... των ενηλίκων.