Library of Municipality Deryneia

Οι τελευταίοι εξόριστοι της Κωνσταντινούπολης / Hulya Demir, Ridvan Akar ; μετάραση από τα τούρκικα Γιάννης Τοπτσόγλου.

By: Demir, Hulya, 1966- [Author]Contributor(s): Akar, Ridvan [Associated name] | Τοπτσόγλου, Γιάννης [Translator]Material type: TextTextOriginal language: Turkish Publication details: Αθήνα: Εκδόσεις Τσουκάτου, 2004. Description: 238 σ. ; 27 εκISBN: 9607922301Subject(s): Έλληνες -- Ιστορία -- 20ος αιώνας -- Τουρκία -- ΚωνσταντινούποληDDC classification: 949.618 Summary: Περίληψη: Πέρασαν από τότε δέκα χρόνια. Εννοώ, ότι πέρασαν ακριβώς δέκα χρόνια από τότε που το βιβλίο αυτό εκδόθηκε στην Τουρκία. Πριν δέκα χρόνια ούτε οι δυο λαοί είχα έρθει κοντά κοντά εξαιτίας των σεισμών, ούτε οι διπλωμάτες είχαν αποφασίσει να αναπτύξουν "καλές σχέσεις", ούτε η διαδικασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης είχε τον προσδιορισμό του κοινού συμφέροντος. Γράφοντας αυτό το βιβλίο ένα από τα πράγματα που μας συγκίνησε πιο πολύ ήταν ότι κάποτε θα το διάβαζαν αυτοί που "έφυγαν", αυτοί που εκπατρίσθηκαν στην Ελλάδα. Γράφοντάς το σκεφτήκαμε ως Τούρκοι διανοούμενοι ότι έτσι θα αποτείαμε φόρο ευγνωμοσύνης σε αυτούς που έφυγαν. Τώρα, αυτό το βιβλίο ανταμώνει με τον πραγματικό του αποδέκτη, τον Έλληνα αναγνώστη.
Tags from this library: No tags from this library for this title. Log in to add tags.
Star ratings
    Average rating: 0.0 (0 votes)
Holdings
Item type Current library Call number Status Date due Barcode
Books Books Δημοτική Βιβλιοθήκη Δερύνειας
949.618 DEM (Browse shelf(Opens below)) Available 007678

Περιέχει βιβλιογραφία.

Περιέχει βιβλιογραφικές αναφορές.

Περίληψη: Πέρασαν από τότε δέκα χρόνια. Εννοώ, ότι πέρασαν ακριβώς δέκα χρόνια από τότε που το βιβλίο αυτό εκδόθηκε στην Τουρκία. Πριν δέκα χρόνια ούτε οι δυο λαοί είχα έρθει κοντά κοντά εξαιτίας των σεισμών, ούτε οι διπλωμάτες είχαν αποφασίσει να αναπτύξουν "καλές σχέσεις", ούτε η διαδικασία της Ευρωπαϊκής Ένωσης είχε τον προσδιορισμό του κοινού συμφέροντος. Γράφοντας αυτό το βιβλίο ένα από τα πράγματα που μας συγκίνησε πιο πολύ ήταν ότι κάποτε θα το διάβαζαν αυτοί που "έφυγαν", αυτοί που εκπατρίσθηκαν στην Ελλάδα. Γράφοντάς το σκεφτήκαμε ως Τούρκοι διανοούμενοι ότι έτσι θα αποτείαμε φόρο ευγνωμοσύνης σε αυτούς που έφυγαν. Τώρα, αυτό το βιβλίο ανταμώνει με τον πραγματικό του αποδέκτη, τον Έλληνα αναγνώστη.