Library of Municipality Deryneia

Το χρώμα του φεγγαριού / Αλκυόνη Παπαδάκη.

By: Παπαδάκη, Αλκυόνη [Author]Contributor(s): Χωρεάνθη, Ελένη [Editor] | Καλέντης [Publisher]Material type: TextTextPublication details: Αθήνα: Καλέντης, c1991. Description: 156 σ. ; 21 εκISBN: 9602190221Subject(s): Νεοελληνική Λογοτεχνία | Τηλεοπτικές Σειρές | Νεοελληνικό μυθιστόρημαDDC classification: 889.3 Summary: Περιγραφή Τι χρώμα έχει η λύπη; Ρώτησε το αστέρι την κερασιά και παραπάτησε στο ξέφτι κάποιου σύννεφου που περνούσε βιαστικά. Δεν άκουσες; Σε ρώτησα τι χρώμα έχει η λύπη; Έχει το χρώμα που παίρνει η θάλασσα την ώρα που γέρνει ο ήλιος στην αγκαλιά της. Ένα βαθύ άγριο μπλε. Τι χρώμα έχουν τα όνειρα; Τα όνειρα; Τα όνειρα έχουν το χρώμα του δειλινού. Τι χρώμα έχει η χαρά; Το χρώμα του μεσημεριού, αστεράκι μου. Και η μοναξιά; Η μοναξιά έχει χρώμα μενεξελί. Τι όμορφα που είναι τα χρώματα! Θα σου χαρίσω ένα ουράνιο τόξο, να το ρίχνεις επάνω σου όταν κρυώνεις. Το αστέρι έκλεισε τα μάτια του και ακούμπησε στο φράχτη. Έμεινε κάμποσο εκεί και ξεκουράστηκε. Και η αγάπη; Ξέχασα να σε ρωτήσω, τι χρώμα έχει η αγάπη; Το χρώμα που έχουν τα μάτια του Θεού, απάντησε το δέντρο. Τι χρώμα έχει ο έρωτας; Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, όταν είναι πανσέληνος. Έτσι, ε; Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, είπε τ' αστέρι... Κοίταξε μακριά στο κενό... και δάκρυσε...
Tags from this library: No tags from this library for this title. Log in to add tags.
Star ratings
    Average rating: 0.0 (0 votes)
Holdings
Item type Current library Call number Status Date due Barcode
Books Books Δημοτική Βιβλιοθήκη Δερύνειας
889.3 ΠΑΠ (Browse shelf(Opens below)) Available 001625
Books Books Δημοτική Βιβλιοθήκη Δερύνειας
889.3 ΠΑΠ (Browse shelf(Opens below)) Available 001895

'Α βραβείο Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών.

Περιγραφή Τι χρώμα έχει η λύπη; Ρώτησε το αστέρι την κερασιά και παραπάτησε στο ξέφτι κάποιου σύννεφου που περνούσε βιαστικά. Δεν άκουσες; Σε ρώτησα τι χρώμα έχει η λύπη; Έχει το χρώμα που παίρνει η θάλασσα την ώρα που γέρνει ο ήλιος στην αγκαλιά της. Ένα βαθύ άγριο μπλε. Τι χρώμα έχουν τα όνειρα; Τα όνειρα; Τα όνειρα έχουν το χρώμα του δειλινού. Τι χρώμα έχει η χαρά; Το χρώμα του μεσημεριού, αστεράκι μου. Και η μοναξιά; Η μοναξιά έχει χρώμα μενεξελί. Τι όμορφα που είναι τα χρώματα! Θα σου χαρίσω ένα ουράνιο τόξο, να το ρίχνεις επάνω σου όταν κρυώνεις. Το αστέρι έκλεισε τα μάτια του και ακούμπησε στο φράχτη. Έμεινε κάμποσο εκεί και ξεκουράστηκε. Και η αγάπη; Ξέχασα να σε ρωτήσω, τι χρώμα έχει η αγάπη; Το χρώμα που έχουν τα μάτια του Θεού, απάντησε το δέντρο. Τι χρώμα έχει ο έρωτας; Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, όταν είναι πανσέληνος. Έτσι, ε; Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, είπε τ' αστέρι... Κοίταξε μακριά στο κενό... και δάκρυσε...